![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1RgtPFQzZYrESXH6Wr1xmvN2ml50gLX5sU8icxWl2gSH_-jAzsaHOBp3gYWKW4yrs5-aJLnahgNgjH2nsjaageA4H4ocQiTwxjofeb84uA8HB3socrAowCqD7ENjvrVy51veGOx823wI/s200/I_hate_everything_about_me_by_Narkolepsya.jpg)
Ինձ մոտ հիասթափությունների մի ամբողջ շարան է սկսել ու արդեն թվում է, թե երբեք չի ավարտվի:
Հիասթափությունը, ցավոք սրտի, մենակ չի գալիս: Այն իր հետ բերում է ատելություն, զզվանք ամեն ինչի ու բոլորի նկատմամբ: Կամքիս հակառակ սկսում եմ դուրս գալ ինքս իմ դեմ, իմ սկզբունքների դեմ, սկսում եմ վախենալ ապրելուց, մի խոսքով` այն, ինչ կատարվում է հիմա իմ հետ, կատարյալ քաոս է: Շատ եմ ցավում , որ չեմ կարողանում կասեցնել այն լիակատար քաոսը, որը արմատավորվում և սկսում է սպանել ինձ: Տարօրինակ բաներ եմ սկսում զգալ, սկսում եմ ատել բոլորին, այն ամենը, ինչը կապված է մարդ արարածի հետ, նյարդայնացնում է ինձ: ՈՒ ցավալի է, որ այս ամենի վերջը չի երևում:
Վախենում եմ ինքս ինձնից, չեմ ուզում չարանալ մարդկանց հանդեպ, բայց սկսում եմ...
Ոնց որ կտրած թևերով թռչուն լինեմ, ով վերևից միանգամից նետվում է ցած ու քարի նման սլանում ներքև` պատկերացում անգամ չունենալով, թե ներքևում ինչ է սպասվում: Իսկ կտրած թևևրով անհնար է թռչել, ճախրել երկնքով և վայելել թարմ օդն ու հաճույք ստանալ կյանքից:
http://www.youtube.com/watch?v=d8ekz_CSBVg
0 коммент.:
Post a Comment